Η χώρα κρέμονταν όντως από μια κλωστή και έμοιαζε παραδομένη στις διαθέσεις των ξένων. Η απειλή εξόδου από το ευρώ είχε διατυπωθεί, η κοινωνία ήταν ανάστατη, τα κόμματα παρακολουθούσαν φοβισμένα την επερχόμενη κοινωνική αναταραχή και μέσα στην ανησυχία τους αμφισβητούσαν τους πάντες και τα πάντα.

Στη βάση αυτού του κλίματος κόμματα εγκατέλειψαν την προσπάθεια, άλλα κλονίσθηκαν και πρόσωπα της πολιτικής διαφοροποιήθηκαν, παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους ή άλλαξαν στρατόπεδο. Ορισμένοι μάλιστα έφθασαν στο σημείο να αμφισβητούν τον πρωθυπουργό, να τον κατηγορούν ότι δήθεν δεν διαπραγματεύεται, ότι δεν έχει σχέδιο και ότι δεν είναι αρκούντως πολιτικός.

Τα γεγονότα ωστόσο, όσα ακολούθησαν κι όσα θα ακολουθήσουν στο προσεχές διάστημα, φανέρωσαν και φανερώνουν ότι ο αθόρυβος και αντιεπικοινωνιακός κ. Παπαδήμος και σχέδιο είχε και διαπραγμάτευση ισχυρή έκανε όλο το προηγούμενο διάστημα.

Στη σύνοδο κορυφής τα πράγματα πήγαν κατ’ ευχήν, η συμφωνία έκλεισε, η επικύρωσή της θα γίνει προσεχώς, η συμμετοχή των ιδιωτών στη ρύθμιση των ελληνικών χρεών προχωρεί παρά τα πολλά αντίθετα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου και το κλίμα μπορεί να πει κανείς ότι σταδιακά βελτιώνεται.

Το γεγονός μάλιστα ότι οι ευρωπαίοι, πέραν των περιοριστικών πολιτικών, συζητούν πλέον τόσο για την ελληνική ανάπτυξη, όσο και για κοινωνική συνοχή, μαρτυρά ότι ο σκληρά εργαζόμενος πρωθυπουργός όχι μόνο διαπραγματεύεται, αλλά ταυτόχρονα οργανώνει, κινητοποιεί και πείθει την Ευρώπη για την ελληνική προσπάθεια και τις ελληνικές ανάγκες.

Κακά τα ψέματα, όλο και περισσότεροι αποδέχονται ότι ο κ. Παπαδήμος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση, τη στιγμή που πρέπει.

Δεν κοροϊδεύει κανένα, λέει την αλήθεια στον λαό, μιλάει λίγο, αλλά δουλεύει ακούραστα, χωρίς επιφυλάξεις και ενδοιασμούς, διαμορφώνει με επιμέλεια επιχειρήματα και θέσεις και το σημαντικότερο έχει την ικανότητα να προωθεί τα ελληνικά συμφέροντα κατά τρόπο αποτελεσματικό στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο.

Και επειδή η επίλυση του ελληνικού προβλήματος δεν είναι υπόθεση ορισμένων εβδομάδων, αλλά θα χρειασθούν αρκετοί ακόμη μήνες επίπονης και οργανωμένης προσπάθειας, ίσως θα ήταν σκόπιμο να παραταθεί ο βίος αυτής της κυβέρνησης, με μόνο σκοπό την εμπέδωση της σταθερότητας και την απομάκρυνση των πολλών ακόμη κινδύνων που απειλούν την ελληνική οικονομία.

Τα δύο κόμματα εξουσίας που συμμετέχουν στην κυβέρνηση θα μπορούσαν να παρατείνουν τον βίο της, τουλάχιστον ως το προσεχές φθινόπωρο και να δώσουν τον χρόνο και την ευκαιρία στον κ. Παπαδήμο να παραδώσει μια πιο οργανωμένη και περισσότερο αποτελεσματική διοίκηση.

Δημοσιεύθηκε, tovima.gr, 2.3.2012

Ωστόσο όταν τα πράγµατα εξελίσσονται δυναµικά δεν υπάρχει οδός διαφυγής. Η χώρα βρισκόταν σε διαδικασία αποδιάρθρωσης και δεν υπήρχε άλλη λύση. Οι πολίτες αναζητούσαν χειρολαβή για να πιαστούν και τελικώς τη βρήκαν σε ένα πρόσωπο άγνωστο στους περισσοτέρους αλλά φερέγγυο, µε περγαµηνές και δυνατότητες. Η πορεία του Πολυτεχνείου φανέρωσε διαθέσεις αυτοσυγκράτησης, αναστολής και αναµονής.

Αλλά επειδή τα πράγµατα παραµένουν ρευστά και αβέβαια και η διαδικασία αποδιάρθρωσης δεν σταµάτησε, η λύση που επελέγη θέλει υπεράσπιση και υποστήριξη. Αλλιώς τίποτε δεν θα αλλάξει. Αντίθετα αν και αυτή η προσπάθεια περιπλακεί και εγκαταλειφθεί, όπως τόσες άλλες, στη µέση, τότε τα δεινά θα είναι περισσότερα και οι συµφορές που θα µας βρουν ακόµη βαρύτερες.

Γι’ αυτό τα κόµµατα που επέλεξαν την κυβέρνηση συνεργασίας και τη λύση Παπαδήµου οφείλουν να συνδράµουν και να στηρίξουν µε όλες τους τις δυνάµεις την προσπάθειά του.

Και ας µην παρασύρονται, κόµµατα και ηγεσίες, από τις προηγούµενες εµπειρίες τους. Σε περιόδους αποδιάρθρωσης της χώρας στερεότυπα σαν και αυτά της εναλλαγής στην εξουσία δεν υφίστανται.

Οταν απειλείται η χώρα και η συνοχή της κοινωνίας, οι εξελίξεις παύουν να είναι ευθύγραµµες. Οι διεργασίες πολλαπλασιάζονται, η κινητικότητα αυξάνεται, οι “φράχτες” πέφτουν και οι αναζητήσεις είναι προχωρηµένες, πολύ πέρα από τις συνήθεις επιλογές.

Κακά τα ψέµατα, η εποχή είναι δυναµική και οι πολίτες έχουν εµπεδώσει την ανάγκη µιας µεγάλης αλλαγής που θα διαπεράσει ολόκληρο τον δηµόσιο βίο.

Οι πολιτικές δυνάµεις που θα επικρατήσουν ή θα γεννηθούν από αυτή τη µεγάλη κρίση δεν µπορεί παρά να διακρίνονται από µεταρρυθµιστικό πνεύµα και θα είναι ικανές να απαντήσουν συστηµατικά και οργανωµένα στο πρόβληµα της χώρας.

Τυπικές λύσεις δεν “παίζουν” πια, δεν έχουν καµία τύχη στο παρόν περιβάλλον. Οσοι φιλοδοξούν να κερδίσουν µια θέση στην επόµενη φάση οφείλουν να γνωρίζουν ότι τα κόλπα τελείωσαν, η επικοινωνία έχει ξοφλήσει και µόνο τα αποτελέσµατα µετρούν. Κόµµατα και ηγεσίες ή θα αλλάξουν πραγµατικά ή θα τελειώσουν οριστικά. Ολα τα άλλα είναι παραµύθια…

Δημοσιεύθηκε tovima.gr, 20.11.2011

Δεν είναι η τυπική περίπτωση του άκαμπτου τεχνοκράτη ή του ανάλγητου τραπεζίτη, όπως ορισμένοι νομίζουν και με ευκολία προπαγανδίζουν.

Ο νέος πρωθυπουργός είναι βαθύτατα ευγενής, η παράδοσή του δημοκρατική και η κουλτούρα του συναινετική.

Ταυτόχρονα είναι γνώστης των οικονομικών λειτουργιών, υπήρξε και παραμένει βαθύς μελετητής του οικονομικού περιβάλλοντος, έχει απόλυτη αντίληψη των αλληλεπιδράσεων στη διεθνή οικονομία, αλλά και των δυνάμεων που την επηρεάζουν. Ακόµη, γνωρίζει από πρώτο χέρι τις ατέλειες του ελληνικού οικονοµικού και πολιτικού συστήµατος, έχει αξιολογήσει το πλήθος των παραγόντων που επιδρούν στο σώµα της ελληνικής οικονοµίας, όπως και τα κατά καιρούς εφαρµοσθέντα σχήµατα άσκησης οικονοµικής πολιτικής.

Και επιπλέον, κατά τη µακρά θητεία του στη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος και σε εκείνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έχει άπειρες φορές ασκηθεί σε συνθήκες σκληρής πολιτικής και οικονοµικής διαπραγµάτευσης.

Από πολλούς, εδώ και στην Ευρώπη, θεωρείται µετρ της διαπραγµάτευσης. Είναι εχέµυθος, πειστικός, υποµονετικός και αρκούντως αποφασιστικός. Οι παλαιότεροι θυµούνται µε πόση επιµονή χειρίστηκε, από το καλοκαίρι του 1997 ως τον Μάρτιο του 1998, χωρίς κανείς να µάθει το παραµικρό, την ένταξη της δραχµής στον Μηχανισµό Συναλλαγµατικών Ισοτιµιών. Αλλά και στην παρούσα φάση της κρίσης, πάµπολλες φορές έπαιξε διαµεσολαβητικό ρόλο και ατύπως ανέλαβε αποστολές και αφανώς κινήθηκε προκειµένου να στηρίξει τις ελληνικές θέσεις.

Τις προηγούµενες πολλές ηµέρες αναµονής επίσης επέδειξε απόλυτη ψυχραιµία και ιώβειο υποµονή. Δεν κάµφθηκε από τα πολλά µπρος – πίσω και τα άπειρα εµπόδια, τόσο κατά τη διαδικασία απόδοσης της εντολής σχηµατισµού κυβέρνησης όσο και κατά τη διάρκεια εκτέλεσής της. Ειδικά κατά τον σχηµατισµό κυβέρνησης εκλήθη να ταιριάξει τα αταίριαστα και να κινηθεί µεταξύ αντικρουόµενων απαιτήσεων.

Υποθέτουµε ότι θα χρειασθεί τη διαπραγµατευτική ικανότητα ακόµη περισσότερο στο άµεσο µέλλον. Ειδικά όταν θα περάσουν οι αγάπες και τα λουλούδια των πρώτων ηµερών και φανερωθούν οι κοµµατικοί ανταγωνισµοί, οι οποίοι σύµφωνα µε τα ελληνικά ήθη αναµένονται σφοδροί και παράλογοι. Μόνη ίσως παρηγοριά είναι ότι ο κ. Παπαδήµος έχει, για την ώρα τουλάχιστον, την αποδοχή των ελλήνων πολιτών, διατηρεί δηµοτικότητα Αρχιεπισκόπου και ότι όσοι επιχειρήσουν να κλονίσουν την ελπίδα που διαµόρφωσε θα πρέπει να σκεφθούν διπλά τι θα πουν και πώς θα το πουν.

Δημοσιεύθηκε TOVIMA.gr, 13.11.2011