Είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι το κόμμα των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), κύριος σύμμαχος της κ. Μέρκελ, έχασε την απόλυτη πλειοψηφία στη βαυαρική Βουλή το 2008, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο. Δεν είναι καθόλου λίγο και μπορεί να αποβεί καθοριστικό στις ομοσπονδιακές εκλογές, που θα γίνουν το φθινόπωρο του 2013. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι σε λίγους μήνες, θέματα όπως η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού προγράμματος, εφ’ όσον απαιτούν αποφάσεις των Γερμανών πολιτικών, θα ανακατεύονται τόσο πολύ με τα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Γερμανίας, που πολύ καλά θα κάνουμε να το αποφύγουμε.

Δυσκολίες θα υπάρχουν και στη Γαλλία. Ο νέος πρόεδρος συνεχίζει συστηματικά την προετοιμασία για να πείσει τις αγορές κεφαλαίου ότι η χώρα του δεν θα κινδυνεύσει να μη μπορεί να πληρώσει τα δάνειά της και ότι θα ισορροπήσει μεταξύ λιτότητας και ευημερίας. Δεν θα έχει, όμως, καμία διάθεση να ακούσει με συμπόνια ότι η χώρα μας χρειάζεται νέα βοήθεια για να τα καταφέρει με τις «τρομερές δυσκολίες» μας.

Ισπανία και Ιταλία, που συγκαταλέγονται μεταξύ των κρατών που συνεισφέρουν πολύ στα δανειακά κεφάλαια για τη διάσωση της Ελλάδας, βουλιάζουν σταδιακά στη λιτότητα και την αγωνία με τα χρέη τους και το τραπεζικό τους σύστημα. Είναι φανερό ότι δεν θέλουν να ακούσουν ούτε κουβέντα για νέα σοβαρά προβλήματα στην Ελλάδα, ειδικά αν πρόκειται για προβλήματα που λύνονται με μεγαλύτερα δάνεια.

Οι τέσσερις αυτές χώρες βάζουν το 60% των κεφαλαίων που συγκρατούν την Ελλάδα στο ευρώ και επιτρέπουν στον κρατικό μας προϋπολογισμό τη σταδιακή προσαρμογή του. Τους πληρώνουμε ένα επιτόκιο κοντά στο 3%. Οι εκτιμήσεις του Διεθνούς Ταμείου για τη διεθνή οικονομία δείχνουν και νέα συγκράτηση της δραστηριότητας. Επιβεβαιώνουν ότι το 2013 θα είναι δυσκολότερο, για όλους. Κυρίως για τους φορολογουμένους και τους ανέργους αυτών των κρατών. Ας το έχουμε κατά νουν για τον αέρα με τον οποίο θα διατυπώσουμε τις «εθνικές απαιτήσεις» από τους δανειστές μας. Είναι πολύ πιθανόν να είναι, οι δικοί τους λαοί, πιο θυμωμένοι ακόμη και από εμάς.

Δημοσιεύθηκε skai.gr, 19.7.2012

Δεύτερο δίδαγμα, ο φαρισαϊσμός της αμερικανικής δικαιοσύνης-θέαμα, η οποία διέσυρε παγκοσμίως έναν επώνυμο άνθρωπο για να τον αθωώσει τρεις μήνες αργότερα -όχι, όμως, χωρίς να τον έχει καταστρέψει πολιτικά και σε μεγάλο βαθμό ηθικά. Παρόλα αυτά, η φαρισαϊκή αυτή δικαιοσύνη επέτρεψε να γίνουν γνωστές σε ολόκληρο τον κόσμο σοβαρές πτυχές της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής ζωής, που θα έπρεπε να αποτελέσουν καλή τροφή για σκέψη.

Μία τρίτη διδακτική διαπίστωση από την υπόθεση Ντ. Στρως-Καν είναι ότι οι σοσιαλιστές μπορεί με κάθε ευκαιρία να στιγματίζουν και να ξορκίζουν το χρήμα, όμως τούς αρέσει να κάθονται γερά πάνω σ’ αυτό και να το χρησιμοποιούν κατά κόρον. Υπολογίζεται ότι το ζεύγος Στρως-Καν – Σινκλαίρ κάθεται πάνω σε μία περιουσία 400 εκατ. ευρώ, πλήρωσε 5 εκατ. δολλάρια εγγύηση για να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους ο διωκόμενος Ντομινίκ και νοίκιασε ένα διαμέρισμα στο Μανχάτταν έναντι 210.000 ευρώ μηνιαίως. Με γειά τους και χαρά τους. Παράκληση, όμως, ο κ. Στρως-Καν και πολλοί από τους πάμπλουτους ομοϊδεάτες του να μάς σκοτίζουν λιγότερο με τις θεωρίες τους περί χρήματος και “κοινωνικής δικαιοσύνης”. Η σχέση της πολιτικής με το χρήμα είναι πολύ στενή και ισχυρή, συνεπώς τα πολλά και παχειά λόγια είναι φτώχεια.

Τέλος, απεδείχθη ότι -όπως υποστηρίζουν αρκετοί φίλοι και εχθροί του στην Γαλλία- ο Ντομινίκ Στρως-Καν όντως είναι προβληματικός από σεξουαλικής πλευράς. Διότι το να συνουσιασθεί μέσα σε 9 λεπτά, όπως αναφέρεται στην έκθεση του Εισαγγελέα της Νέας Υόρκης Σάϊρους Βανς, με την καμαριέρα του “Σοφιτέλ”, που όλοι είδαμε στην τηλεόραση, σημαίνει ότι έχει πρόβλημα. Πολύ σοβαρό, ίσως, για να είχε γίνει Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Η κατάσταση θα ήταν βέβαια διαφορετική αν ζούσε στην εποχή των Λουδοβίκων -δεν ζει, όμως. Πάντως, αν το 2012 η Γαλλία αποκτήσει σοσιαλιστή ή σοσιαλίστρια Πρόεδρο Δημοκρατίας, μπορείτε να βάλετε στοίχημα ότι ο Ντομινίκ Στρως-Καν θα είναι πρωθυπουργός. Στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι. Αν.